Opsmuk

Als je wereldje eventjes stilstond en je een tijdje op eiland-zoon geleefd hebt,
en je komt weer buiten en de zon schijnt en de stad maakt zich op voor het grote
ommegangsfeest en je ziet de feestvlaggen op allerlei wijzes uithangen,
en voelt de verwachtingen van de mensen zwellen naarmate de datum nadert
dan ben je blij dat alles op zijn plooi komt.
Toch ook wat spijt dat je een inwijkeling bent en niet voelt wat een
Dendermondenaar voelt.
Want het Ros Beiaard, dat is waar deze mensen naartoe leven en waar ze 10 jaar hebben op gewacht.
Ik ben blij dat mijn zoon thuis is en binnen met zijn playmobil speelt, terwijl buiten de zon geeft voor 10!

Jaja, ik doe dat!!

Vandaag weer eens...

Ik stop voor de bakkerij.
Achter me komt een 'mobiletje' afgevlamd.
Het mens kan zich niet genoeg haasten om voor me voor te zijn.
Dat is ze dan ook!
Eigenlijk is dat voorkruipen.
Soit! In plaats van me door het negatieve gevoel te laten inpakken,
stap ik binnen, wacht eventjes, overzie het scenario
en zeg overdreven opgewekt 'HALLO'.
De bakkerin die aan het klagen is tegen de bestellende klant,
kijkt verbaasd en zegt ook goedendag.
Nadat voorkruiper 2 broden grof gesneden
en twee donuts 'die met roos op' bestelde en afrekende, is het mijn beurt.
Super opgewekt en supervriendelijk - overdreven allemaal - doe ik mijn bestelling:
een tijger en een spelt. "ja, hoor, dat zal het zijn!"
"Alsjeblief, bedankt, prettige avond nog verder!!"
Ik weet zeker dat de bakkerin me met een goed gevoel buitenkeek! Tof, hé!

Als ik een sombere kassière zie, doe ik net hetzelfde!


Oh, ja, wat ik ook doe: staaltjes van schoonheidsprodukten vragen bij de apotheker! Jaja, ik doe dat! "Hoe schamelijk!" ;-)

(ik ben inderdaad in een vrolijke bui, mag het?!! Manlief belde me daarnet dat zijn bedrijf donderdag en vrijdag dicht is! Dwz, dat wij vanaf vrijdag tot zondag 11 april samen in verlof zijn!! Oh, wat kijk ik daar naar uit! en ik niet alleen! ;-)

Stille Waters

Vandaag gingen wij uitwaaien aan de Stille Waters.
Eerst leek het erop dat het weer ons in de steek zou laten, want zo na de middag begon dat hier serieus te regenen, maar we waagden er ons toch aan en dat was een goed plan!
Eigenlijk doen we altijd hetzelfde toerke!

We parkeren onze wagen op de parking van 'Den Amandus' en starten onze wandeling daar op de Scheldedijk richting Sint- Amands. In Sint-Amands nemen we de overzetboot tot de overkant van de Schelde en stappen richting Bornem, waar we bij de volgende opstapplaats weer de overzetboot nemen naar Mariekerke.

Net voorbij de kerk is daar een superschattig volks 'eetding' - een gestrande boot met een terraske aan, de 'Mievis' en daar kan je heerlijk rijstpap eten! Maar aangezien de Mievis maar open is als het mooi weer is vanaf april zo ongeveer, konden wij er vandaag niet eten. De weg terug is redelijk lang, zeker het stuk op de dijk. Als je kleine kindjes hebt, is het dan wel handig een buggy mee te hebben.



In Sint-Amands nemen wij dan het kunstige muzikantenstraatje. En elke keer ontdekken wij daar nieuwe dingen! Het is een verkeersvrij straatje en voor de kinderen is het leuk om al die bezienswaardigheden zelf te kunnen ontdekken. Verderop zien we onze auto dan alweer staan, maar dan gaan we altijd nog enen drinken in Den Amandus! Genieten, joh!

lenteplezier

Neen, hoor, mams, ik hoef mijn speelkleren niet aan! Ik ga me niet vuilmaken!

Als ze zich maar amuseren, denk je dan! Al moet ik toegeven dat ik eigenlijk wel wat lastig was, want "Ik wist het!" Ik wist dat hij zijn speelkleren moest aandoen! Het is daar veel te leuk...daar, vanachter in de tuin bij hun kamp aan de beek! ;-).

feesten doen we graag.

En blijkbaar is alles bij ons in het voorjaar gepland, want zo vieren wij deze week de verjaardag van onze twinboys en onze huwelijksverjaardag en daar moeten wij nogal onze voorbereidingen voor treffen. Sinds vorig jaar vieren wij in dezelfde feestweek ook de verjaardag van neefje. Dat allemaal binnen een tijdspanne van 3 dagen!
Binnen een maand hebben we weer een feestweek aan ons been - niet dat we dat erg vinden, hoor! - want dan is sportyspice jarig en mijn vader en mijn beste vriendin, ook allemaal in een periode van 3 dagen.

Ware het niet dat we zo graag een reden vinden om te feesten.....

Later dan ik wil en moe door het late uur doe ik de slaapkamerdeur open
Het schijnsel van het ganglicht onthult
Mijn plaats naast manlief is ingenomen
Ik vergat dat mijn paddenstoelenman buikpijn had
Ik had hem zelf gezegd om in 'mama's bed te gaan kruipen'
Uit ervaring weet ik dat die buikpijn dan vlug over is.

Wetend dat de nacht meermaals onderbroken zal worden
Vlij ik me tegen dat warme lijfje aan.

Met een schok schrikt hij wakker, heft zijn hoofdje op
kijkt eens naar links en dan naar mij

Vertederend zegt hij 'mama!' en legt zijn hoofdje weer neer,
kruipt in een bolletje tegen me aan en
samen vallen we met een warm hartje in slaap...

Helaasheid der dwazen...

Wij niet, hoor!

Wij amuseren ons!

TIK TIK
DRAAI DRAAI
KOP ERAF
ZWAAI ZWAAI

De bijhorende gebaren en dan eens luid of stilletjes of in crescendo of in twee stemmen, heel traag of supersnel....

Als je een wagen ziet voorbijrijden met een gestoorde vrouw en 3 al even gestoorde kinderen erin...hm, wij zijn dat!

Botsing!

Ik botste tegen haar aan.
Ze was een vrouw met een lange bruine mantel aan.
'Oei, wat doe ik nu!', zei ik tegen mijn parelvisser, die met me mee was gegaan.
Ze draaide zich traag naar ons om.
De vrouw met de lange bruine mantel aan, was een oude norse vrouw. De mondhoeken naar beneden.
'Sorry, mevrouw!', zei ik! 'Excuseer me! '
'Ik was nogal geconcentreerd naar de chocola aan het kijken', grinnikte ik nog!

Maar neen, hoor! Zelfs mijn innemende parelvissertje in het winkelkarretje kon haar niet doen glimlachen! Ze bleef nors en voor zich uitstarend!... en dat op zaterdagavond in de Colruyt, terwijl wij verlekkerd Boucheekes, Mon chériekes en Zero zochten!