flans flans

Veel tijd had ik niet.
Net terug van een weekje Vlaamse Kust en
morgen gaan mijn poepies al een week op logement
bij oma en opa.

Ik maakte nog snelsnel twee t-shirtshortjes.



Een totaly recyled Zsazsa-plooirokje...
Ik gebruikte hiervoor:
- door mijzelfgemaakte biais uit een oud streepjeskatoentje,
- een rits uit een oude rok van tante
- oude sterretjeskatoen met vieze bruine vlekken (- ook nog na het wassen) van tante, die ze ik weet niet voor wat ooit gebruikte.
- rood stiksel, want mijn wit was bijna op.



Een oud rokje van tante met de gouden de tip om het onding gewoon af te stikken op misske haar maten. Dat werd dus ook 'agou' gedaan.




Waarom die rokjes?
Misske gaat op supermodelkamp. Ola!
Daarvoor moet ze oude kleren en lakens meenemen die kunnen herwerkt worden tot nieuwe creaties. Dus het Zsazsaprobeerseltje en het oranje onding kunnen hiervoor perfect dienen.

buit

tante gebeld
afspraakje gemaakt
eloleozakje meegenomen
bij wijze van ecologisch cadootje
en ik had fairplay in haar stoffenkast
ze had al heel wat klaargelegd
lelijke oude rokken met veel stof
ik vond dat allemaal niet zo mooi
maar durfde niet te 'refuseren'
ik pikte heel wat mee en naast stofkes ook
zo van die hele ouderwetse lakens! Cool!!
Bloemig en oranjig enzo.

En toen ik manlief al had moeten optrommelen
om diene zware pak stofkes in de auto te duwen
kwam ze plots met een lief en schattig extraatje...

deze....ooooh, wat vind ik die mooi!!

t-shirtshortje

Dita had een plan: van een oud t-shirt ging ze een shortje maken.

- ze tornde een oud shortje los - pff, wat een werk
- daarna maakte ze zo van die papieren patronen
- knipte de t-shirt in stukken
En dan dacht Dita dat ze slim ging doen...
- ze plakte de naden aan elkaar met tape (°)
Dita wist niet dat het daarop ging mislopen en
dacht nog steeds dat ze slim deed...
- dan naaide ze de de naden aan elkaar
dat ging lekker - geen scheeftrekken van jersey enzo
Dita was euforisch van het snel snel werkje, maar dan...
dan kreeg Dita die tape niet meer los! LACHEN!!
- het 'kruis' werd genaaid - dit maal zonder tape
- een poging tot applique!
- er werd gezoomd met een 'speciale steek',
maar het lijkt Dita dat die steek binnenstebuiten staat
- rekkertje ingestoken en voilà
PROTOTYPE van DITAt-shirtshortje is klaar!! JALO!



WIE MIJ KAN HELPEN en TIPS geven om het beter te doen!! Dit is een oproep!!



Ondertussen maakte Dita ook nog een klein Eloleozakje, kwestie van tanteke te voorzien. Oh, ja, ook gerecycleerd zenne, 't is nog een tafelkleed geweest.

""En nu ga ik slapen, want het is een beetje laat geworden (1u30). Slaaplekker!""

Update: misske was heel blij met haar shortje én... het paste perfect!! Dus ik ga nog een paar oude t-shirten versnijden. Ik moet me toch eventjes verdiepen in hoe ik jersey gemakkelijk kan naaien en hoe die steken mooier uitkomen, want nu lijkt het toch maar op een flutbroekje.

Nog eentje

Deze wordt de mijne. Het is zo recycling dat het blinkt! De zak is van een oud linnen hemd van Meneer Dita en de linten zijn de mouwen van een geruit hemd van mezelf.
Hij is iets kleiner dan het kleine eloleo-zakje, omdat ik beperkt was met de breedte/lengte van de stof.
Het rugpand van het hemd heb ik deels behouden en is een kleine franje aan de andere kant van de zak.



Opgeplooid gaat het iets moeizamer omdat ik van het rode geruite stofje nog een klein stukje liggen had dat net geen 18 cm breed was en blijkbaar is die breedte echt wel nodig.



Bwa, ik ben er content mee, hoor (daarom wordt het de mijne!)!! Of Meneer Dita content zal zijn als hij ziet dat zijn lievelingshemd versneden is! Dat zal ik dan wel eens uitleggen, zeker!
Weer 80 plastieke zakjes uitgespaard! Nà!!

't is af!

Woensdag een goedkoop stofke gaan kopen. Gewoon een stevig katoentje, kwestie van het mezelf niet te moeilijk te maken.

Gisterenavond kwam de kriebeling naar boven. Op basis van een oud en veel te klein rokje, knipte ik mijn stof! Ja, gewoon met de losse hand! Achterna bedacht: heel riskant. Maar bon. Bij Dita moet alles rap gaan. En dan zat ik blok. Tsss. Heb dan al mijn creativiteit bovengehaald, want op naaitalent kan ik niet terugvallen, laat staan op een lexicon ofzo. (Toeme waarom had ik nu niet gewoon een eenvoudig patroontje gekocht).

Mijn creativiteit leek te lukken en dit was het voorresultaat.


Het moest nog afgepast worden op Sporty Spices buikje en met dat lastig plooike in de stof had ik mezelf ook in de problemen gewerkt. Maar ik had nog een nachtje om erover te slapen. Wat blijkbaar deugd gedaan heeft.

Vandaag het uiteinde van het rokje afgewerkt met hetzelfde stofje als de tailleband, de vervelende plooi (door verkeerd te knippen) in een klassieke plooi genaaid en de drukknopen ingeklopt (dat laatste was nog het moeilijkste).
En voilà, af is af! Misske blij en Dita fier.



Oh, ja en helemaal niet volgens de regels van de kunst: geen patroonpapier gebruikt, gewoon geknipt op de tast en de plastiek in de drukknoopjes zijn gebroken omdat ik te hard met de hamer klopte (haha).

Minder gek

Paddenstoelenplukker is zijn boekentas kwijt geraakt op school! Allé, hoe kan dat nu!
Dus sneed Dita haar oude afgewassen ribbelbroek kapot, naaide de stukken aan elkaar en flanste een zakje in elkaar. Gewoon als schooltasje voor één dag...


Het zwemzakproject van Sporty Spice moet even wijken voor een tweede boodschappentas. Ondanks de tegenvallend stof ging het aan elkaar naaien vlotter dan verwacht tot plots die naald brak! GRRR! Dan was het tijd voor koffie, want ik kreeg de nieuwe naald er niet meer in. Prutsen, prutsen, ken je dat?? Allé, uiteindelijk terug op gang geraakt en later gedaan dan gedacht. Pfff, maar het ding is af en ik ben er content mee.



Spijtiggenoeg kan deze niet als een sok opgeplooid worden omdat de stof superdik is (raamverduistering).

"Te gek"

Voilà, voortaan gaat manlief naar Albert Heijn met zijn self-made-boodschappentas.



Niet perfect, maar als reactie wel een 'te gek' toen hij zag hoe netjes je het zakje kan opplooien en als een sok in het zijzakje kan draaien!



Bij het volgen van de handleiding van eloleo, ondervond ik toch een paar moeilijkheden:
- ik ben niet aan die Franse zoom uit geraakt en ben er aldus afgebleven.
- bij het opnaaien van de litskes probeerde ik moeizaam de bestaande stiksel te overnaaien, wat me niet gelukt is. Schots en scheef en vierdubbel staan die nu.
- 't is zo een wreed oud stofje en de zelfkant ervan was 'azo' uitgerafeld. En met het stikken van de zijkanen (binnenstebuiten) was ik vergeten dat ik aan de kant waar de zelfkant zit 1cm van de rand was gebleven ipv 0,5 cm en zo zit er een rafelkant tussen mijn stiksel aan de buitenkant. Maar ach, dat zijn kleine foutjes. Morgen beter.

De volgende boodschappentasjes gaan volgen....dat is zeker. Het is tof om te maken en voor een goed doel! Isn't it?

In de maak...

Het Eloleo-kringloopproject, dat is nu eens zoiets voor mij, sé!
Niet dat ik zo een naaitalent ben, hoor! Maar ik wil wel een naaitalent worden!! Al mijn hele leven lang, dat is eigenlijk mijn droom. En recupereerboodschappentasjes naaien, daar kan ik toch alleen maar mijn (mal)handigheid in verbeteren.

Nu treft het dat ik vandaag te horen krijg, dat het zwembad in 't dorp weer open is en dat deze week de kinderen voor het eerst dit schooljaar gaan zwemmen.

Sporty Spice ziet dat helemaal zitten, alleen die zwemzak van K3 niet.
Dus heeft Dita al haar stofjes, oude lappen en stuff bij elkaar gezocht en zo...
zo is er dus een zwemzak in de maak.



De buitenkant zijn de mouwen van het bevallingskleed waarin ik Sporty Spice heb ter wereld gebracht. Het was zo een aandenken waarmee ik niets deed. Aan de binnenkant komt een geplastificeerd tafellaken die tegen nat zwemgerief kan en aan één kant heb ik een zakje opgenaaid. Daarvoor gebruikte ik een oud sloopje met taferelen op van Belle en het Beest. Uit een verloren hoek van het geplastificeerd tafelkleed knipte ik de eerste letter van haar voornaam en stikte die op de buitenkant met een door Sporty Spice gekozen steek.
De linten hangen te drogen en zijn gewoon wit, van een oud laken.

Als dat geen recupzwemzakje zal worden, ik weet het niet.

Probleempjes waarmee ik tot nu toe te maken had:
- blijkbaar was de spanning van mijn stikmachine niet goed bij het opstikken van het zakje (zie foto). herbeginnen lijkt me geen optie omdat dat geplastificeerd stofje dat niet toelaat. Blei!
- ik heb absoluut geen idee hoe ik mooie rechte stukken moet knippen. Ik dacht aan een winkelhaak(???) maar dat lijkt me niet echt professioneel.
- dus is het nog moeilijker om lange linten te knippen. Ik heb uiteindelijk een deel gescheurd. Lijkt me ook niet echt professioneel.
- het zakjes is schots en scheef en is aan de hoeken slecht afgewerkt omdat het driedubbel dik zat.

Sporty Spice is nog steeds ziek. Ocharme.

Van oud naar nieuw

Dit kersenpitje ligt al een tijdje op een herstelling te wachten.
Ik had het ooit eens willen opwarmen door het op de stoof te leggen - geen goed idee blijkbaar! De stof was niet doorgebrand maar wel een teer punt geworden en na een tijdje is er dus een gat ingekomen.

Nu het intensief wintert, is het tijd om mij eens aan dat werkje te zetten.

Nodig:
alleen maar een oude stoffen serviet.

En voilà...een kwartiertje later was het werkje al gefixt.



Nu nog een gemakkelijk wasbaar overtrekje maken en het kan weer intensief gebruikt worden.

Naaikliniek

Het rokje dat ze vorige winter slechts 1x heeft kunnen dragen, snakte naar herstelling. Het lag op het hoopje voor de naaikliniek - al een jaar lang - maar het hoopje geraakt niet tot bij de naaikliniek.

Omdat het stillekesaan wintertijd wordt, besloot ik om het toch maar zelf aan te pakken.

Eng vind ik het, zo naaien.

En toen ik woensdag eindelijk de stap naar de stoffenwinkel zette op zoek naar een stuk bruin katoenen lint om mijn idee uit te werken... was het lot met me, want ik vergat mijn zakje in de stoffenwinkel, mijn zakje met het rokje en met het lintje dat ik er kocht.

Vandaag begon ik er dus met vertraging aan.

Wat was nu eigenlijk het probleem aan dat rokje. Een knoop van de "zwangerschaps"elastiek was eraf. Niet zomaar eraf. Het was door het fijne stofje getrokken.

Nu zou je natuurlijk denken dat een tailleband van een rokje wat verstevigd is (met vlieseline, of hoe doen de professionelen dat?), maar dit rokje niet, hoor!! De tailleband is doorzichtig, je ziet lossendoor het fijne stofje.
Dus had ik het plan om de binnenzijde waar de elastiekknopen moeten komen, te verstevingen dikke katoenen band.

>

Eerst de kleuren passen. Ik heb uiteindelijk voor groene draad gekozen. Omdat er aan de buitenkant van de rok ook een groene band is opgenaaid. Bruin op het rokje vond ik niet oké.


Vastzetten met naaldjes en dan stressen achter de naaimachine.


Het resultaat is niet rechtlijning, niet professioneel, maar ik ben wel content.
Deed de knoop aan de andere kant eraf en waagde me aan hetzelfde ritueel.



Aan de buitenkant van het rokje, zie je nu twee genaaide rechthoeken. Misschien niet de mooiste, maar voor mij wel de beste oplossing en ik ben nog content d'erbij.

Ons misske kan nu eindelijk haar rokje weer dragen - al is het een jaar na datum.