t-shirtshortje

Dita had een plan: van een oud t-shirt ging ze een shortje maken.

- ze tornde een oud shortje los - pff, wat een werk
- daarna maakte ze zo van die papieren patronen
- knipte de t-shirt in stukken
En dan dacht Dita dat ze slim ging doen...
- ze plakte de naden aan elkaar met tape (°)
Dita wist niet dat het daarop ging mislopen en
dacht nog steeds dat ze slim deed...
- dan naaide ze de de naden aan elkaar
dat ging lekker - geen scheeftrekken van jersey enzo
Dita was euforisch van het snel snel werkje, maar dan...
dan kreeg Dita die tape niet meer los! LACHEN!!
- het 'kruis' werd genaaid - dit maal zonder tape
- een poging tot applique!
- er werd gezoomd met een 'speciale steek',
maar het lijkt Dita dat die steek binnenstebuiten staat
- rekkertje ingestoken en voilà
PROTOTYPE van DITAt-shirtshortje is klaar!! JALO!



WIE MIJ KAN HELPEN en TIPS geven om het beter te doen!! Dit is een oproep!!



Ondertussen maakte Dita ook nog een klein Eloleozakje, kwestie van tanteke te voorzien. Oh, ja, ook gerecycleerd zenne, 't is nog een tafelkleed geweest.

""En nu ga ik slapen, want het is een beetje laat geworden (1u30). Slaaplekker!""

Update: misske was heel blij met haar shortje én... het paste perfect!! Dus ik ga nog een paar oude t-shirten versnijden. Ik moet me toch eventjes verdiepen in hoe ik jersey gemakkelijk kan naaien en hoe die steken mooier uitkomen, want nu lijkt het toch maar op een flutbroekje.

Nog een kringloopzakje en een schoontje.

Ik geef toe: het is niet volledig kringloop, want ik kocht gewoon het stofje, maar het dient wel ter uitsparing van plastieken zakskes.



Ik ben er echt heel blij mee, want zelfs de Franse naad lukte mij van deze keer (met de handleiding van Eloleo naast mijn naaimachine).

Ik zou eens willen zeggen...

Ik zou eens willen zeggen dat ik er ziek van word!
Ik word ziek van al dat zoutgestrooi!!
Echt ziek! Het kwade komt in me naar boven...Als ik de strooidiensten zie ronddaggeren, heb ik zin om een blok hout in hun trechter te zwieren. Als ik die madammetjes op de stoep zie met hun potje keukenzout in hun handen, dan heb ik zin om hen uit te kafferen. Als ik de vieze gelige prut zie liggen op de Brusselse troittoir heb ik zin om het uit te schreeuwen!!! Maar allé, heeft dan niemand, maar dan ook niemand verstand in zijn kop!
Ik vraag me af, hoe lang het zal duren, eer de natuur zich weer zal herstellen na deze winter!! Ik kan me niet vereenzelvigen met de drieste Belgen, die snel leven verkiezen boven gezond leven. Ik vind ook erg dat ik niet kan kiezen!!
Dat België door haar zoutvoorraad zit, daar kan ik niet om lachen. Niet omdat ik het gevaarlijk rijden vind - zo ongestrooid, maar wel, omdat het gewoonweg schandalig is! Bah! Puke!
("wat baten kaars en bril als de uil niet zien wil" ofte "wat baten sorteren, groene energie, biotuinieren, als men de boel verzout!" Meer bah! Meer puke!).

Oh, ja! Nog iets! Sinds wanneer mag men in een station weer roken?? Het lijkt nog geen jaar geleden of ik zag de stationspolitie bekeuringen uitschrijven bij roken op het perron. Niet meer dus!

Nog eentje

Deze wordt de mijne. Het is zo recycling dat het blinkt! De zak is van een oud linnen hemd van Meneer Dita en de linten zijn de mouwen van een geruit hemd van mezelf.
Hij is iets kleiner dan het kleine eloleo-zakje, omdat ik beperkt was met de breedte/lengte van de stof.
Het rugpand van het hemd heb ik deels behouden en is een kleine franje aan de andere kant van de zak.



Opgeplooid gaat het iets moeizamer omdat ik van het rode geruite stofje nog een klein stukje liggen had dat net geen 18 cm breed was en blijkbaar is die breedte echt wel nodig.



Bwa, ik ben er content mee, hoor (daarom wordt het de mijne!)!! Of Meneer Dita content zal zijn als hij ziet dat zijn lievelingshemd versneden is! Dat zal ik dan wel eens uitleggen, zeker!
Weer 80 plastieke zakjes uitgespaard! Nà!!

Minder gek

Paddenstoelenplukker is zijn boekentas kwijt geraakt op school! Allé, hoe kan dat nu!
Dus sneed Dita haar oude afgewassen ribbelbroek kapot, naaide de stukken aan elkaar en flanste een zakje in elkaar. Gewoon als schooltasje voor één dag...


Het zwemzakproject van Sporty Spice moet even wijken voor een tweede boodschappentas. Ondanks de tegenvallend stof ging het aan elkaar naaien vlotter dan verwacht tot plots die naald brak! GRRR! Dan was het tijd voor koffie, want ik kreeg de nieuwe naald er niet meer in. Prutsen, prutsen, ken je dat?? Allé, uiteindelijk terug op gang geraakt en later gedaan dan gedacht. Pfff, maar het ding is af en ik ben er content mee.



Spijtiggenoeg kan deze niet als een sok opgeplooid worden omdat de stof superdik is (raamverduistering).

"Te gek"

Voilà, voortaan gaat manlief naar Albert Heijn met zijn self-made-boodschappentas.



Niet perfect, maar als reactie wel een 'te gek' toen hij zag hoe netjes je het zakje kan opplooien en als een sok in het zijzakje kan draaien!



Bij het volgen van de handleiding van eloleo, ondervond ik toch een paar moeilijkheden:
- ik ben niet aan die Franse zoom uit geraakt en ben er aldus afgebleven.
- bij het opnaaien van de litskes probeerde ik moeizaam de bestaande stiksel te overnaaien, wat me niet gelukt is. Schots en scheef en vierdubbel staan die nu.
- 't is zo een wreed oud stofje en de zelfkant ervan was 'azo' uitgerafeld. En met het stikken van de zijkanen (binnenstebuiten) was ik vergeten dat ik aan de kant waar de zelfkant zit 1cm van de rand was gebleven ipv 0,5 cm en zo zit er een rafelkant tussen mijn stiksel aan de buitenkant. Maar ach, dat zijn kleine foutjes. Morgen beter.

De volgende boodschappentasjes gaan volgen....dat is zeker. Het is tof om te maken en voor een goed doel! Isn't it?

In de maak...

Het Eloleo-kringloopproject, dat is nu eens zoiets voor mij, sé!
Niet dat ik zo een naaitalent ben, hoor! Maar ik wil wel een naaitalent worden!! Al mijn hele leven lang, dat is eigenlijk mijn droom. En recupereerboodschappentasjes naaien, daar kan ik toch alleen maar mijn (mal)handigheid in verbeteren.

Nu treft het dat ik vandaag te horen krijg, dat het zwembad in 't dorp weer open is en dat deze week de kinderen voor het eerst dit schooljaar gaan zwemmen.

Sporty Spice ziet dat helemaal zitten, alleen die zwemzak van K3 niet.
Dus heeft Dita al haar stofjes, oude lappen en stuff bij elkaar gezocht en zo...
zo is er dus een zwemzak in de maak.



De buitenkant zijn de mouwen van het bevallingskleed waarin ik Sporty Spice heb ter wereld gebracht. Het was zo een aandenken waarmee ik niets deed. Aan de binnenkant komt een geplastificeerd tafellaken die tegen nat zwemgerief kan en aan één kant heb ik een zakje opgenaaid. Daarvoor gebruikte ik een oud sloopje met taferelen op van Belle en het Beest. Uit een verloren hoek van het geplastificeerd tafelkleed knipte ik de eerste letter van haar voornaam en stikte die op de buitenkant met een door Sporty Spice gekozen steek.
De linten hangen te drogen en zijn gewoon wit, van een oud laken.

Als dat geen recupzwemzakje zal worden, ik weet het niet.

Probleempjes waarmee ik tot nu toe te maken had:
- blijkbaar was de spanning van mijn stikmachine niet goed bij het opstikken van het zakje (zie foto). herbeginnen lijkt me geen optie omdat dat geplastificeerd stofje dat niet toelaat. Blei!
- ik heb absoluut geen idee hoe ik mooie rechte stukken moet knippen. Ik dacht aan een winkelhaak(???) maar dat lijkt me niet echt professioneel.
- dus is het nog moeilijker om lange linten te knippen. Ik heb uiteindelijk een deel gescheurd. Lijkt me ook niet echt professioneel.
- het zakjes is schots en scheef en is aan de hoeken slecht afgewerkt omdat het driedubbel dik zat.

Sporty Spice is nog steeds ziek. Ocharme.

Dendermonde op de wereldkaart

Ik zag dit bericht als antwoord staan op een blog dat ik stilzwijgend volg. Die blogger vroeg zich af waarom ze afgelopen vrijdagmorgen zo zat te klagen over (achteraf voor haar gezien onbenullige) zaken, terwijl er zich ondertussen in een Oostvlaams dorpje een drama afgespeelde.
De reactie op dat blogbericht schokte me en ze schokt me nog steeds.

Dit grijpt aan, maar zo is er iedere dag wel wat dat je relativeringsvermogen in gang kan steken.

De relativeringszin van de gemiddelde Vlaming gaat me toch wel iets te ver de laatste tijd.
De kop in het zand steken, weglachen van de 'moderne' ziekten, de schouders ophalen bij het horen of zien van menselijk leed, de zoveelste moord, de zoveelste onrustwekkende verdwijning. Tot zolang het maar ver weg is en ons gezin niet treft, moet ons relativeringsvermogen in gang gezet worden. Maar ondertussen blijven we wel massaal buitenlandse liefdadigheidsprojecten ondersteunen. Voor het leed van onze buurman blijven we echter blind!

Ik, ik wil hier niet aan mee doen. Wij doen hier niet aan mee. Als ouders kunnen wij ons niet onverschillig opstellen tegenover dit drama. Het gaat niet, het kan niet. Niet voor ons, niet voor onze kinderen, maar ook niet voor onze maatschappij.

Het moet verdorie je kind zijn die getroffen werd door deze gek, het moet verdorie je kind zijn die deze gek is geworden! Er is geen gradatie van wat erger is, het drama is gewoon te erg.

Door het weg te wuiven en het drama te relativeren en dus ook het waarom, voorkom je - mijn inziens - enkel dat het je persoonlijk raakt, maar je helpt er de maatschappij niet mee vooruit! Integendeel! Het mag ons niet onberoerd laten, we moeten empathie tonen, we moeten onze kinderen een veilige thuishaven kunnen bieden en aanwezige ouders zijn, we mogen het jachtige leven niet verkiezen boven dit alles, we mogen de gevoelens van onze kinderen niet onderschatten, alleen al om te vermijden dat ze veranderen in een onmens.
Waar gaat dit eindigen als we onze schouders blijven ophalen?

Smog

en zo starten we het nieuwe jaar - vol hoop
met een sombere en grijze lucht
de temperaturen onder nul
verwarmen we ons aan Klara Continuo
de prinsessenliedjes - want zo noemen ze dat hier
doen ons fantaseren over jonkvrouwen en prinsen
steekspelen en vlaggenwimpels rond kastelen
van in lang vervlogen tijden zonder smog

en voorwaar ik zweer het: de zon kwam lonken
heel de straat kleurde rozig
door het glas
de vervuilde lucht als een dikke roze wat
zal het ons versmachten of eerder verzachten

dat verlangen naar de zon is plots zo groot
een roodroze aardbei in de zon ook

Fast Food Nation!

Bah, bèkes, vergiftigd!

Gisteren besmette biggen uit Ierland.
Vanavond de film 'Fast Food Nation'.
Ik stoot waarschijnlijk tegen vele karren,
maar vlees is vies!

Heb je daar al eens van geproefd?
Heb je dat al eens zien sudderen op een pan?
Heb je die slachtklare koebeesten of varkens al gezien?
De doodbloedende kippen?
Die massa beesten op een hoop volgestouwd met brol.
De helft ervan is ziek, de andere helft heeft iets...
Het is niet gezond! Niet voor die dieren
- koeien hebben schoon ogen, maar dat is ook alles -
maar ook niet voor moeder natuur
- met al hun uitlaatgassen en strontproductie -
en dus
niet gezond voor onze dierbare kinderen.

Wat kan ik als moeder beter doen dan het goede voorbeeld te geven.
Ik heb geluk! Ik vind vlees vies, ik eet nooit vlees.
Of toch, soms eens, 2x in een jaar.

Maar ik maak wel vlees klaar, hoor!
Voor de kinderen die gevarieerd 'moeten' eten.
Maar dat is toch onverantwoord van mij!
Hoe kan ik nu heel die handel steunen door vlees te kopen??

Ik wordt misselijk van mezelf! Ik moet een oplossing zoeken.

We kunnen niet alle dagen kikkererwten eten, wat nochtans joelig wordt onthaald.
Ook vis is niet meer zo gezond als we dachten....
Alle dagen groentenschotels eten, hangt de strot uit en dan spreek ik nog niet over de vegetarische brol uit de Carrefour.

Pfff, ik vind dat WE er SAMEN iets moeten aan doen!
Dit klinkt echt wel godsdienstlerares-achtig! Ik weet het!
Ik wil op straat en roepen! Gedaan met het egoïsme van de vleeseters! Ze maken onze aarde naar de knoppen!
Denk ook eens aan jouw kinderen, misschien ook aan de mijne - zeker aan de mijne!!!
Klinkt minder godsdienstlerares-achtig! Ik weet het!
Ik wil hen een gezonde leefwereld aanbieden, maar
niemand!doet!mee!

Dit is een zaak die me wakker houdt!

Wat geef ik mijn kinderen morgen te eten!??